ważne pojęcia
klp.pl Lektury Analizy i interpretacje Motywy literackie Epoki
SKAMENDER grupa poetycka założona w roku 1918 przez Juliana Tuwima, Antoniego Słonimskiego, Jarosława Iwaszkiewicza, Kazimierza Wierzyńskiego oraz Jana Lechonia. Wzorem dla skamandrytów była w pierwszej kolejności twórczość Leopolda Staffa.

Nazwa grupy pochodzi od mitologicznej rzeki opływającej Troję. Jednocześnie jednak zawarta jest w niej aluzja do słynnego zdania z Akropolis Stanisława Wyspiańskiego: "Skamander połyska, wiślaną świetląc się falą". Pomimo bardzo silnego utrwalenia się w ogólnej świadomości funkcjonowania poetów Skamandra jako grupy Michał Głowiński sformułował sąd, że Skamandryci to grupa sytuacyjna, czyli taka, której głównym spoiwem jest rzeczywistość pozaliteracka (wspólna działalność kabaretowa, odczyty i działalność Pod Picadorem, stolik na półpiętrze w kawiarni Ziemiańskiej, obracanie się w tych samych kręgach towarzyskich).

Do najważniejszych cech grupy należały: bezprogramowość, związana z postulatem wolności, koncepcja poety „słowiarza”, nie wynoszącego się ponad tłum poety-uczestnika,
zachwyt nad życiem (również jego stroną biologiczną) i codziennością, zwrot ku sprawom „szarego” człowieka, wprowadzanie elementów języka potocznego, stosowanie kolokwializmów, neologizmów i wulgaryzmów, żądanie doskonałości artystycznej, nawiązywanie do tradycji i dorobku kulturowego.




  Dowiedz się więcej
1  Powrót analiza i interpretacja
2  Twórczość prozatorska, dramatyczna, przekładowa
3  anegdoty o Iwaszkiewiczu



Komentarze
artykuł / utwór: ważne pojęcia






    Tagi: