Twórczość prozatorska, dramatyczna, przekładowa
klp.pl Lektury Analizy i interpretacje Motywy literackie Epoki
Twórczość prozatorska

W twórczości prozatorskiej Iwaszkiewicza widać wpływy tradycji latyńskiej i wschodniej. To najbardziej znanych powieści pisarza należą Czerwone tarcze (1934) – nacechowana pesymistycznie powieść historiozoficzna oraz saga Sława i chwała (1956-1962).

Mistrzostwo osiągnął w formach krótkich – w szczególności w opowiadaniach: Panny z Wilka, Brzezina (1933) oraz Młyn nad Utratą (1936). Pojawiają się w nich: realistyczny opis tła, skomplikowane stany emocjonalne postaci oraz nastrojowość.

Podczas wojny powstają opowiadania Bitwa na równinie Sedgemoor oraz Matka Joanna od Aniołów (1946).

Twórczość dramatyczna

Twórczość dramatyczna była dość znaczącą dziedziną działalności Iwaszkiewicza.Ten wszechstronny literat był od młodości związany z teatrem: występował na scenie teatru Stanisławy Wysockiej w Kijowie, epizodycznie współpracował z Osterwą, natomiast po wojnnie pracował jako kierownik literacki Teatru Polskiego w Warszawie. Szerszej publiczności są znane głównie dramaty z lat trzydziestych: „Lato w Nohant”, „Maskarada” oraz powojenne „Wesele pana Balzaca”. Do ważniejszych należą wcześniejsze sztuki: „Kwidam” oraz „Kochankowie z Werony”.

Iwaszkiewicza jako dramaturg koncentruje się głównie wokół motywów artystycznych zaczerpniętych z literatury (Szekspir), biografii wielkich twórców (Chopina, Balzaca). Poza tym Iwaszkiewicz pisał również dramaty o tematyce współczesnej, te jednak należą do słabszych.

Twórczość przekładowa

Iwaszkiewicz jako tłumacz zajmował się głównie pisarzami francuskimi takimi, jak Arthur Rimbaude, Paul Claudel, i innymi. Przełożył „Hamleta” oraz „Romea i Julię” Szekspira. Poza tym tłumaczył Tołstoja i Czechowa Andersena oraz Kierkegaarda.




  Dowiedz się więcej
1  Powrót analiza i interpretacja
2  anegdoty o Iwaszkiewiczu
3  Życiorys Jarosława Iwaszkiewicza



Komentarze
artykuł / utwór: Twórczość prozatorska, dramatyczna, przekładowa






    Tagi: